[pic=659_1258470280.JPG]Amper één dag nadat de Sint voet aan wal zette in Antwerpen, kwam de goedheilige man al een bezoek brengen aan de kinderen van Grobbendonk en Bouwel. Honderden kinderen, samen met hun ouders of grootouders, heetten Sinterklaas welkom. Gezeten in een boot voer de Sint, in het gezelschap van enkele Pieten, het Albertkanaal af richting Oude Steenweg. Daar werd hij enthousiast onthaald door een bende jongeren die hoopvol stonden te zwaaien met vlaggetjes. Heel wat spandoeken gingen de lucht in om Sinterklaas te verwelkomen. De Pieten gooiden vanuit de boot kilo’s snoepgoed naar de kinderen die langs de oever van het kanaal stonden te trappelen van ongeduld. [b]Boze Sint[/b]Bewonderenswaardig was het te zien hoe de Sint, ondanks zijn hoge leeftijd, schijnbaar zonder moeite de steile helling van de kanaaloever wist te overwinnen. Je zag duidelijk dat deze man het gewoon was over daken en andere gevaarlijke paden te stappen, zonder een blauwtje op te lopen. Wuivend, zoals alleen Sinterklaas dat kan, riep hij met luide stem dat er dit jaar geen enkel stout kind in Grobbendonk te vinden was. Plechtig schreed de Sint naar zijn troon, die even verder op hem stond te wachten. Plots werd hij echter bijzonder kwaad op één van zijn Pieten. Deze had hij een tijdje voor zijn aankomst ter plaatse gestuurd om het aantal aanwezige kinderen te tellen. Maar de Piet lag ongegeneerd te slapen op zijn troon en had natuurlijk een veel te laag aantal kinderen doorgegeven aan zijn baas.Gelukkig zag de Heilige Kindervriend in een oogopslag dat, op één of twee uitzonderingen na, het ganse bestuur van de plaatselijke CD&V-afdeling aanwezig was. Onmiddellijk gaf hij hen de sleutel van een magazijn in de buurt waar de Pieten normaal gesproken de geschenkjes voor de kinderen moeten in orde maken. Hij gaf hen de opdracht om nog snel een hoeveelheid zakjes te vullen met verrassingen voor de kinderen. Als de kindervriend bij uitstek, had hij immers dadelijk door dat er precies 403 kinderen op zijn komst zaten te wachten. Een hele hoop meer dan dat zijn luie Piet aan hem had doorgegeven.[b]Tekeningen[/b]Eens gezeten op zijn troon, mochten al de kinderen één voor één bij Sinterklaas komen. Een heleboel tekeningen kreeg de Sint in de handen gestopt. De ene nog mooier dan de andere. Verlanglijstjes werden hoopvol in zijn schoot gelegd. De Sint nam ruim zijn tijd, zodat ieder ouder of grootouder een foto van zijn spruit kon nemen, in gezelschap van de enig echte kindervriend. Zelfs een OCMW-raadslid zagen we stiekem iets in het oor van de Sint fluisteren om even later, met een gelukzalige glimlach om de lippen, aan een jenevertje te nippen.Ruim twee uur later kon een zichtbare vermoeide Sint eindelijk opstaan en even de stramme benen strekken. Deze periode van het jaar heeft de Sint het immers ontzettend druk. Hij trommelde zijn Pieten bij elkaar. Vooraleer verder te trekken beloofde hij om volgend jaar zeker terug naar Grobbendonk te komen. Meer dan duizend volwassenen en kinderen om hem welkom te heten, had zelfs de Sint ontroerd. In zijn groot oranje boek schreef hij al onmiddellijk, in sierlijke letters, een datum voor volgend jaar.[i]Verslag: Maarten Wouters, Piet.[/i]